ادبیات و پیشینه تحقیق مزاح و شوخ طبعی

ادبیات و پیشینه تحقیق مزاح و شوخ طبعی

توضیحات

ادبیات و پیشینه تحقیق مزاح و شوخ طبعی فصل دوم پایان نامه توسط شهر فایل تهیه و گردآوری شده است. ادبیات پیشینه پژوهش مزاح و شوخ طبعی به همراه پیشینه داخلی و پیشینه خارجی مزاح و شوخ طبعی بوده و کلیه کلید واژه های مرتبط با مزاح و شوخ طبعی را در بر می گیرد و به ضرس قاطع می توان این فایل را کاملترین و به روزترین مبانی نظری و پیشینه پژوهش در زمینه مزاح و شوخ طبعی دانست که به اختصار بعضی از کلید واژه های این فایل در ادامه جهت آگاهی بیشتر شما عزیزان آورده شده است.

شوخ طبعی از دیدگاه روانشناسی، عناصر شوخ طبعی، تمرین شوخ طبعی، مبانی (رویکردهای) نظری روان شناختی مزاح، نظریه تخلیه هیجانی و آسودگی، نظریه ناهماهنگی و تباین، واکنش های مزاح و شوخ طبعی، مزاح و سیستم ایمنی بدن، مزاح و عملکرد تحصیلی، نقش درمانی مزاح، تبیین روان شناختی از تأثیر مزاح در مقابله با استرس، مدل تعاملی استرس، نظر فروید درباره شوخی و مزاح، رابطه شوخ طبعی با فشار روانی و سبک های مقابله، روان‌درمانی با خنده و شوخی و … بهمراه سوابق پژوهشی داخل و خارج ایران در زمینه مزاح و شوخ طبعی در 38 صفحه با فرمت word و قابل ویرایش می باشد.

💠 نوع فایل : Doc
💠تعداد صفحات : 38
💠 گارانتی بازگشت وجه دارد.
💠 رفرنس دهی استاندارد دارد.
💠 منابع فارسی و انگلیسی دارد.
💠 ارجاع و پاورقی استاندارد دارد.
💠 شماره تماس پشتیبانی: 09371500937

ادبیات و پیشینه تحقیق مزاح و شوخ طبعی

مبانی نظری و پیشینه تحقیق در مورد مزاح و شوخ طبعی

محققان در بررسی کارکردهای مزاح و خنده عمدتاً به کنشهای روان شناختی و جسمانی مزاح توجه داشته اند. بررسی متون اولیه مربوط به مزاح بیانگر آن است که با توجه به زمینه های حمایت کننده پسیکوفیزیولوژیک مزاح این پدیده به عنوان عامل تسهیل کننده سلامت روحی و جسمی در نظر گرفته می شود (مارتین و لفکورت ، 1983).  آلپورت (1950) معتقد بود فرد نورتیکی که یاد می گیرد به خود بخندد، ممکن است به کنترل خود توانا شده و به این ترتیب معالجه شود. از بررسی های جالب توجه و حمایت کننده در رابطه با نقش مزاح [به ویژه در رابطه با بیماری های جسمی] نوشته فرهان کاسنیز (1979) است.

او معتقد بود که با خنده و مزاح و نیز با استفاده از ویتامین های خاصی رهایی از یک بیماری عفونی جدی ممکن است. وی بر این باور است که در اثر 10 دقیقه خنده با صدای بلند بیمار می تواند خوابی راحت، بدون دردی به مدت 2 ساعت داشته باشد براساس این نظریه ها عده ای از نویسندگان تصور کرده اند که خنده ممکن است اثری مشابه اثر آندروفینها یا سایر مواد آندروژنی مغز داشته باشد (به نقل از مارتین ولفکورت، ادبیات و پیشینه تحقیق مزاح و شوخ طبعی 1983).

دیکسون (1980) و مارتین ولفکورت (1983) معتقدند که مزاح به عنوان راهبرد و مقابله ای جهت سازگاری با استرس به کار می رود. محققان معتقدند در افرادی که کمتر مزاح می کنند همبستگی بالایی میان آشفتگی و پریشانهای خلق و حوادث منفی زندگی وجود دارد (مارتین ولفکورت، 1983؛ مارتین و دابین ، 1988؛ نزو و بلیست ، 1988). در تحقیقات این پژوهشگران و نیز سایر پژوهشهای انجام یافته، بر نقش مزاح به مثابه نوعی راهبرد مؤثر سازگاری و انطباق با شرایط دشوار، تأکید شده است.

فصل دوم پایان نامه درباره مزاح و شوخ طبعی

نقش درمانی مزاح از دیرباز مورد توجه بوده است. همان گونه که ذکر شده، پزشکان باستان مزاح را نتیجه تعادل اخلاط بدن دانسته اند و نیز آن گونه که کوسنیز (1979) نشان داده است، در درمان بیماریهای خاصی می توان از مزاح استفاده های کارآمد کرد. آرتور ، کریستین و سونیا (1987) معتقدند برای درمان افسردگی و بیماران افسرده، مزاح نوعی روش مناسب و موفق جهت بازیابی حالت تعادل خلق است. آلپورت (1950) و فروید (1916 نیز بر کنشهای درمانی مزاح تأکید کرده اند و ساراسون (1987) مزاح را در مواردی بهترین دارو می دانند.

لوین (1977) به دو هدف عمده مزاح در روان درمانی اشاره کرده است: 1) از آن جا که مزاح موجب لذت و سرور می شود لذا به مثابه یک شیوه درمانی، طریق قابل پذیرش جهت لذت بردن در بسیاری از امور ناگوار است. 2) مزاح ممکن است موجب ارتباط بین فرد و افرادی شود که بیمار از آنها ناراحتی و نگرانی دارد. اخیراً اسپر (1990) نشان داده است که مزاح یک شیوه درمانی بسیار مؤثر در مراقبت از آشفتگیهای روانی، دوران سالخوردگی و کهولت است. او در این باره اعتقاد دارد که افراد سالخورده نسبت به سایر افراد به مراتب بیشتر از مزایای درمانی و مراقبتی مزاح بهره مند می شوند.

گفته شد که عمده ترین نقش مزاح از نظر روانشناسان تأثیر آن در مواجهه، مقابله و سازگاری با استرس است. علی رغم این اعتقاد که مزاح کنش تعدیلی در برخورد با استرس دارد، با این حال کمتر توصیف و تبیینی پیرامون نحوه این فرایند وجود دارد. ادامه این نوشتار، تبیینی روان شناختی از اثر تعدیل گر واسطه ای مزاح را ارائه می دهد، که براساس فرمول بندیهای مدلهای شناختی استرس و به ویژه مدل تعاملی استرس تدوین شده است (ادبیات و پیشینه تحقیق مزاح و شوخ طبعی).

پیشینه تحقیق مزاح و شوخ طبعی + داخلی و خارجی

وارنر (1991) در مطالعه یی روی دانشجویان پرستاری دریافت این افراد که در یک بخش روانپزشکی مشغول به آموزش بودند، با مواجهه و برخورد با شرایط، رفتار تازه و افکار تازه و عجیب و غریب، دچار اضطراب، ترس و بیم و تنش درباره خود و نیز سلامتی خود شده بودند. نتیجه تحقیق وارنر (1991) بیانگر آن است که این دانشجویان به منظور تعدیل روابط محیطی – شخصیتی استرس آور و کسب بازده های مثبت در آن شرایط، ضمن ارزیابیهای شخصیتی از موقعیت، مزاح را به عنوان یک شکل از سازگاری مورد استفاده قرار داده بودند.

تبینهای چندی از مزاح به عمل آمده است که از جمله می توان به تبیین شناختی از مزاح به مثابه یک راهبرد مقابله ای در سازگاری با استرس اشاره کرد. با توجه به آن چه بیان شد، درک مزاح به عنوان عاملی در کیفیت بهتر و مؤثرتر زندگی و نیز درمان مشکلات روانی، انکارناپذیر است. بنابراین می توان با ساراسون و ساراسون (1987) هم رأی شد که خنده می تواند در برخی موارد بهترین دارو باشد (شوخ طبعی خود را هرگز از دست ندهید،‌ ادبیات و پیشینه تحقیق مزاح و شوخ طبعی ص 116).

رویکردهای نظری اهانت، تخلیه و آسودگی، ناهماهنگی و تباین و نظریه راسکین از آن جمله اند. اخیراً تلاشهایی به عمل آمده تا سایر جوانب مزاح نیز مورد بررسی قرار گیرد و در این باره به کنشهای مزاح صرفنظر از جنبه های نظری آن، عنایت شده است. به طور کلی مزاح دارای کارکردهای جسمانی و روان شناختی ویژه ای است. مزاح می تواند سیستم ایمنی افراد را در برابر عوامل آسیب زا تقویت کند. هم چنین کنشهای روان شناختی مزاح در برخورد با استرس به نوعی با کنشهای جسمی مربوط است و با توجه به تأثیر استرس بر سیستم های ایمنی بدنی، کارکردهای سازگاری مزاح جایز اهمیت است.

منابع فارسی و لاتین مبانی نظری شوخ طبعی و مزاح

تورنس، نی پال. استعدادها و مهارتهای خلاقیت و راههای آزمون و پرورش آنها، ترجمه: حسن قاسم زاده (1372). نشر دنیای نو.
ریو، جان مارشال (1995). انگیزش و هیجان. ترجمه: یحیی سید محمدی (1373)، چاپ اول. تهران: نشر ویرایش.
ساعتچی، محمود (1369). روانشناسی در کار، سازمان و مدیریرت. چاپ اول. تهران: انتشارات رشد.
شفیع آبادی، عبدالله (1375). راهنمایی و مشاوره شغلی و حرفه ای. چاپ هشتم، تهران، انتشارات رشد.
کریمی، یوسف (1374). روانشناسی شخصیت. جاپ اول. تهران: نشر ویرایش
میلانی فر، بهروز ( مبانی نظری و پیشینه تحقیق مزاح و شوخ طبعی، 1373). بهداشت روانی. تهران: نشر قومس.

Allport, G.W. (1950). The Indivdual and His Religion. New York: Macmillan.
Arieti, S. (1975). Creativity: The Magic synthesis. New York: Basic Books, INC. Publishers.
Arthhur. D., Christine, A. & Sonia, S. (1988). Sense of humor as a moderator of the relation between events and psychological distress: A perspective analysis. Journal of Personality and Social Psychology, 56(3), 320-325.
Baron, R.A., Byrne, D. And Griffitt, W. (1974). Social psychology (Understanding Human Relation). Boston: Allyn and Bacon. Inc.
Couvsins, N. (1979). Anatomy of on Illnes. New York: Norton.
Dixon, N.F. (1980). Humer: A cognitive alternatitive to stress? In I.G.Sarason and C.D. Spielberger (eds), Stress and Anxiety (Vol.7). Hemisphe: Washington, D.C.

نقد و بررسی‌ها

هیچ دیدگاهی برای این محصول نوشته نشده است.

اولین کسی باشید که دیدگاهی می نویسد “ادبیات و پیشینه تحقیق مزاح و شوخ طبعی”

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

برچسب ها:
24,000 تومان
تعداد بازدید: 0
0 فروش 0 بازدید